ص 163 كتاب مادّه ، زمين و آسمان شكل ذراتى را كه پانصد هزار مرتبه بزرگ شده‌اند چاپ كرده است . يعنى ويروسها پس از پانصد هزار مرتبه بزرگ شدن هنوز ديده نميشوند ولى زنده‌اند و حركت ، جذب ، دفع و توليد مثل دارند ، حيات در چنين سوراخهاى نامرئى و ذرّات ناپيدا خود را حفظ كرده است ، چه بعدى دارد كه در ميان سلَّولهاى خشكيده و خاك شدهء بدن خود را حفظ كرده و منتظر فرصت بوده باشد . ميگويند : اگر دانهء گندم را بريان كنيم سلَّولش ميميرد ديگر وقت كاشتن نميرويد و اگر مثلا خاك بدن را خشت بزنند و آجر بپزند ديگر قابليت زنده شدن را نخواهد داشت ؟ گوئيم : ميكروبهائى هستند كه حتى در حرارت دويست درجه از بين نميروند از كجا معلوم كه با آجر شدن از بين رفته‌اند ؟ دقّت در مجلَّهء جوانان سال ششم از شماره هاى بهمن ماه صفحهء 6 زير عنوان « ما اسرار زنده كردن موجودات چندين ميليون ساله را فاش ميكنيم » از يك دكتر انگليسى بنام « مورلى مارتين » نقل مىكند : او يك تكَّه از سنگهاى « آزوئيك » را كه عمر آنها بين 100 تا 400 ميليون سال قبل است در كورهء الكتريكى بين 2 تا 3 هزار درجه حرارت داده سپس آن را كه مانند كف فلزّى شده بود بيرون آورد و باز در محلى 220 درجه حرارت داد آنگاه آن را در آبهاى مخصوصى قرار داد و تحت تأثير اشعهء ايكس يا ماوراء بنفش گردانيد ، مشاهده كرد دانه هاى آن از هم جدا شده و ذرات كوچكى بوجود آوردند ، بعد از ادامهء عمل متوجّه شد كه آنها به صورت خرچنگ ها و ماهيهاى كوچك در آمدند . و حتى ديد بعضىها بتدريج صورت فيل ، كرگدن ، ميمون و غيره به خود ميگيرند دانشمند از اين كشف بطورى بهت زده شد كه جان خويش را باخت ولى ثابت كرد كه سلَّولها و ياخته هاى